2009_06_21_Przesłanie Ks. Stanisława Kardynała Dziwisza na czwartą Paradę Jana Pawła II
                                        
Przesłanie O. Adama, OMI:

„RASIZM TO GRZECH, KTÓRY STANOWI WIELKĄ OBRAZĘ BOGA”. (Jan Paweł II)
          
          W dobie globalizacji  i coraz większego przenikania  różnych  kultur  i  religii obserwujemy rosnące poczucie niechęci do poszczególnych ras ludzi, a przede wszystkim innych religii. Można by się długo zastanawiać, skąd bierze się taka postawa, która graniczy nieraz z poczuciem odrazy czy nienawisci wobec drugiego człowieka. Z pewnością odpowiedzi na to pytanie można znaleźć wiele. Osobiście chciałbym się zatrzymać nad jedną, która ma znaczenie podstawowe i jest niepodważalna. Grzech! Oto zasadnicze źródło niechęci wobec drugiego człowieka. Oto źródło wszelkich podziałów rasowych, kulturowych, społecznych i religijnych.
         
          Nie byłoby tak, gdyby człowiek nie zgrzeszył. Przecież Bóg w swoim odwiecznym planie miłości do człowieka tego nie zamierzył. Bóg pragnie, abyśmy stanowili jedną rodzinę, abyśmy potrafili się akceptować mimo naszych różnic i ograniczeń: „Przyjdę, by zebrać wszystkie narody i języki; przyjdą i ujrzą moją chwałę” (Iz 66, 18). Tak więc już przez usta Proroka Izajasza wołał Bóg o jedność między ludami i narodami. Bóg woła o jedność świadom  naszych różnic i serc skłonnych do podziałów. Ale skoro woła, to ta jedność jest możliwa. Jeżeli Bóg przez tyle wieków naszego nieposłuszeństwa i przez nas zawinionych podziałów nie przestał wołać o jedność i miłość między narodami, to znaczy, że jedność nie tylko jest możliwa, ale w dobie wyżej wspomnianej globalizacji ze wszechmiar konieczna. Inaczej dojdzie do samozagłady ludzkości. Sługa Boży Jan Paweł II świadom zagrożeń dla świata w tej dziedzinie wołał podczas zgromadzenia na modlitwę „Anioł Pański” w Rzymie, 26 sierpnia 2001 roku:

           „Każde prawe sumienie musi zdecydowanie potępiać rasizm, gnieżdżący się w ludzkich sercach czy w jakimkolwiek środowisku. Niestety, przybiera on wciąż nowe i nieoczekiwane postaci, obrażając i poniżając rodzinę ludzką. Rasizm to grzech, który stanowi wielką zniewagę Boga”.

          „Sobór Watykański II przypomina, że «nie możemy zwracać się do Boga jako do Ojca wszystkich, jeśli nie zgadzamy się traktować po bratersku kogoś z ludzi na obraz Boży stworzonych (...). Toteż Kościół odrzuca jako obcą duchowi Chrystusowemu wszelką dyskryminację czy prześladowanie stosowane ze względu na rasę czy kolor skóry, na pochodzenie społeczne czy religię» (Nostra aetate, 5)”.

          „Rasizmowi trzeba przeciwstawiać kulturę wzajemnej akceptacji, uznając w każdym człowieku — mężczyźnie i kobiecie — brata i siostrę, z którymi mamy wspólnie iść drogami solidarności i pokoju. Trzeba zatem podjąć ogromną pracę wychowywania do wartości, które podkreślają godność człowieka i bronią jego podstawowych praw. Kościół pragnie nadal być aktywny w tej dziedzinie i prosi wszystkich wierzących, aby wnosili w nią osobisty, odpowiedzialny wkład przez nawracanie serc, budzenie wrażliwości i kształtowanie postaw. Nieodzownym warunkiem osiągnięcia tych celów jest przede wszystkim modlitwa”.

          Niech więc ta IV  Wielka Parada Jana Pawła II pomoże nam na nowo odkryć i pokochać Boga w drugim człowieku; w każdym człowieku bez względu na jego kolor skóry i religię. Niech nauczanie Sługi Bożego Jana Pawła II na temat jedności i solidarności między narodami będzie dla nas wyzwaniem i zachętą, aby wprowadzać w codzienność ducha chrześcijańskiej miłości, akceptacji i pokoju.